۱۳۹۱ آذر ۱۱, شنبه

درود خدا بر زبان پروران




گر آگاهی از دوره‌ی باستان
شوی خود برین گفته همداستان
که پیوند هر کشور است از زبان
زبان در تن ملک باشد چو جان
زبان است مایه‌ی برازندگی
برازندگی میوه‌ی زندگی
کرا شد زبان نیاکان ز دست
ز آزادگی دیده بایدش بست
زبان گر برون شد ز هم‌خانگی
کشد کار خویشان به بیگانگی
زبان است پیوند هم‌کشوران

درود خدا بر زبان پروران
فردوسی